ه‍.ش. ۱۳۹۱ مهر ۸, شنبه

میدان چهارچراغ_یادداشت محمد الهامی


وقتی امروز این بنای جدید میدان شهدا (چهارچراغی) یا همان میدان شهدای هفتم شهریور 1320 را به پدر بزرگ نشان دادم، مرا با خود در تونل زمان به هفتاد و یک سال پیش برد و چنان جزئیات وقایع آن روز را برایم شرح داد که گویی خود در همانجا کنارش بودم.در حال عبور از خیابان بازار و جنب خانه ی رادمنش،که طیاره ی روسی آمد و بمبی بر همین جایی که این میدان واقع شده انداخت و جمعی از مردم این شهر را از بین برد.
انگا
ر صحنه ی پاره شدن شکم دوستش،بدیع اله علیزاده را خود نیز می دیدم و جسد خونین و خاک آلود دوستان دیگرش، نوری تقوا و مهیار (که این دو نفر تازه دانشگاه قبول شده بودند و از جوانان تحصیلکرده این شهر) و ... و راستروان،که محکم و سر بالا داشت وسط همان میدان قدم می زد و می رفت که بمب افتاد...
و آن مادری که در حال شیر دادن به نوزاد خویش بود و صحنه های غم انگیز دیگر...

میدان چهارچراغی یا همان شهدای هفتم شهریور 1320 که اکنون میدان شهدا بطور رسمی و میدان چهارچراغی بطور غیر رسمی و در تلفظ عموم خوانده می شود دوباره احیا شده با المانی که سعی شده شبیه به آن باشد و نباشد! علت این شباهت و در عین حال تفاوت، به حساسیت هایی بر می گشت که روی این المان وجود داشت و این تفکر که این المان، یک المان طاغوتی است! حال آنکه در زمان قبل از انقلاب هم این میدان،به یاد شهدای شهریور 1320 این شهر و بمبی که توسط هواپیمای شوروی در همین مکان افتاده بود، میدان شهدا نام داشت و البته بعدتر در همان زمان قبل از انقلاب هم این المان چهارچراغی عوض شده بود!
با وجود مخالفتها و حساسیتهایی که روی بازسازی این نماد وجود داشت سرآخر طرح به انجام رسید و البته با تفاوتهایی با آن المان اولیه،اما با توجه به شرایط موجود،بنظرم کار خوبی بود.
گرچه بلحاظ مهندسی و اصول معمار ی و شهر سازی هم ایرادهایی بر این طرح و چگونگی اجرایی شدنش وارد است که از دوست عزیزی که خود متخصص در مسائل شهرسازی و عمران و معماری است این ایرادهای فنی را شنیدم که برایم جالب توجه بود.
برخلاف ایرادهای عامیانه و بعضا عجیب و غریبی که در فیس بوک و دیگر جاها از زبان برخی افراد غیر متخصص و غیر صاحبنظری در اینباره خواندم و شنیدم ، مثلا یک ایراد غیر منطقی به اینکه این پنج چراغ دارد و در حالیکه اسمش چهار چراغ است!درحالیکه آن قبلی هم پنج چراغ داشت و این به مصطلح شدن میان مردم بر می گردد و ارتباطی به طرح ندارد!
به هر حال با درنظر گرفتن شرایط و جو موجود و حساسیتها، این المان یکبار دیگر در لاهیجان با تفاوتهایی بازسازی شده،باز سازی ای که با کمی سلیقه بهتر از جمله درتوجه به همخوانی ظاهری و رنگی اش با رنگ بندی و ظاهر فضای شهری دور و برش و رعایت ارتفاع المان ( اینها را از زبان آن دوست صاحبنظر می نویسم که خود تخصصی در این زمینه ندارم) می توانست قشنگتر هم باشد،اما با این اوصاف این نماد برای لاهیجانیها،مخصوصا قدیمی های این شهر یک حس نوستالژیک دارد و خود بازگو کننده بخشی از تاریخ این شهر کهن است.

عکس از: مهرداد گرامی

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر