ه‍.ش. ۱۳۹۴ شهریور ۳, سه‌شنبه

چهارم شهریور سالگرد وفات بیژن نجدی

بیژن نجدی و پروانه محسنی آزاد

سرزمین من، همین قالی است زیر پایه‌های مبل
که بوی گل‌هایش
از پوست پاهای شما، راه می‌رود تا دل‌تان
آینه من، این آلبوم مقوایی است
گشوده روی میز
با گریه‌های مقوایی
لبخند و چشم‌های مقوایی
آسمان من، گچ‌بری‌ها و سقف مسجدهاست
می‌بینید؟
که من چگونه‌ام؟ مرا می‌بینید؟
که موسیقی من
صدای شماست که از کوچه‌ها می‌گذرید؟

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر