ه‍.ش. ۱۳۹۴ آبان ۱۹, سه‌شنبه

شاعر ، فرامرز سه دهی، شیرین سخن


ﺯﻧﯽ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ 1360

_________
ﺧﻮﺍﺑﻢ ﻧﻤﯽ ﺑﺮﺩ
 ﻣﺮﻏﺎﻥ ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺳﻮﺕ ﮐﺸﺘﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﻮﺭﻭﯼ ﻣﯽ ﺁﯾﻨﺪ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ
ﻋﮑﺲ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﯼ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﺩﺭ ﻫﺎﻭﺍﻧﺎ
ﺑﺎ ﭘﯿﭗ ﻓﯿﺪﻝ ﮐﺎﺳﺘﺮﻭ
ﻭ ﻧﺸﺪ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺳﻞ ﺗﯽ ﺗﯽ ﺭﺍ ﺑﭽﺮﺧﻢ
ﺷﯿﻄﺎﻥ ﮐﻮﻩ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎﯾﻢ ﻭ
ﺑﻌﺪ
ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﯿﺎﯾﻢ ﺍﺯ ﺁﺑﺸﺎﺭ ﯼ ﮐﻪ ﺑﯽ ﻧﺎﻡ ﺍﺳﺖ
ﺑﭙﺎﺷﻢ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﺎﻧﺰﺩﻩ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺍﺕ
ﺳﯽ ﻭ ﯾﮏ ﺳﺎﻝ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮔﻮﺩ ﺑﯿﺎﻧﺪﺍﺯﻡ
ﻓﺮﻫﺎﺩﻡ ﺭﺍ ﺳﺰﺍﺭﯾﻦ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﯿﺎﻭﺭﯼ
ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺟﻨﮓ ﺗﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﯽ
ﻣﻤﺪ ﻧﺒﻮﺩﯼ ﺭﺍ
ﺷﺮﻭﻩ ﺑﺨﻮﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﮔﻠﻮﯼ ﭘﺮﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺗﻨﮕﺴﺘﺎﻥ
ﺗﺎﺯﯾﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﭙﯿﺪ ﺭﻭﺩ ﺑﺰﻧﯽ
ﺑﯽ ﺍﻋﺘﻨﺎ ﺑﻪ ﺭﻭﺩ ﺭﻭﺩ ﭘﺮﻧﺪﻩ
ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﺍﺯ ﺳﯿﺪ ﺣﺴﻦ ﻧﺼﺮﺍﻟﻠﻪ
ﮐﻪ ﻟﺒﻨﺎﻥ ﭘﺮﺗﻘﺎﻝ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺵ ﻣﺰﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﻻﻫﯿﺠﺎﻥ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻣﯿﺰ ﺭﺍ ﭼﯿﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﺻﺒﺢ :
ﻧﺎﻥ
ﭼﺎﯼ
ﮐﻠﻮﭼﻪ .
ﻣﻦ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺳﯿﺼﺪ ﻭ ﺷﺼﺖ ﻣﯽ ﺁﯾﻢ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ ﺍﮔﺮ ﺷﺪﻡ
ﺑﺎ ﺗﯿﺮﺑﺎﺭ ﮔﺮﯾﻨﻮﻑ
ﺧﻤﺴﻪ ﺧﻤﺴﻪ
ﮐﺎﺗﯿﻮﺷﺎ
ﺧﻮﺍﺑﻢ ﻧﻤﯽ ﺑﺮﺩ
ﺗﻮ ﺩﺭ ﻣﻦ ﻟﻨﮕﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺍﯼ
ﮐﺸﺘﯽ ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ .

_______

"ﻓﺮﺍﻣﺮﺯ ﺳﻪ ﺩﻫﯽ "

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر