ه‍.ش. ۱۳۹۵ اردیبهشت ۲۱, سه‌شنبه

راستش اصلآ انتظار نداشتم در حوالی لاهیجان دارواش پیدابکنم . دارواش گیاهی سبز انگلی است وریشه ندارد اما زوائدی شبیه ریشه دارد که به درختان میچسبد و از مواد غذایی درخت استفاده میکند در تابستان گل میدهد و میوه های سفید رنگ خوشه ای میدهد شبیه دانه های مروارید است داخل میوه دانه های ریز فراوان دارد که شدیدآ چسبناک است . میوه های میسل یا دارواش خوراک پرندگان میشود و دانه ها بحدی چسناک هست که درمدفوع پرنده همچنان چسبان باقی میماند و از طریق پرندگان پخش و پراکنده میشود ودانه های میسل برروی درختان بیشتر منتقل میشود و رشد میکند و بوته های جدید ایجاد میکند . اصولا کشاورزان از این خوششان نمیآید و آنرا آفت بدی میدانند و ممکن است درعرض چند سال درختان زیادی را آلوده ومانع رشدشان بشود . دارواش انتهای جاده ی بالابندبون لاهیجان در چند صدمتری بقعه آقاسیداحمد ، روی درخت جوان صنوبر بود و من براحتی توانستم در چند سانتی متری از آن عکس بگیرم و چندشاخه از این آفت سبز بدون ریشه بچینم و به لاهیجان بیاورم و درآب گلدان بگذارم و خاطرات خوش جوانی برایم تازه بشود ، راستش چندین دهه پیش در شمال لندن شبانه برای یادگیری زبان انگلیسی به کلاس کالج "های بارنت "میرفتم .آنجا مراسم اروپایی قبل از جشن کریسمس متداول بود و پسر های کالج خوشه هایی از میوه ی میسل یا همان دارواش را که نمیدانم از کجا میآوردند با شوخی و خنده در وقت استراحت بالای سر دخترهای کالج میگرفتند و دختر ها را دعوت به بوسیدن میکردند و این جریانات تا فرارسیدن تعطیلات کریسمس ادامه داشت ، میوه دارواش که شبیه تسبیه های سفید رنگ مروارید شکل بود و به آن می سل تاو mistletoe میگفتند .


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر