‏نمایش پست‌ها با برچسب اقدس قمری تبریزی. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب اقدس قمری تبریزی. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۸ اردیبهشت ۳, سه‌شنبه

عکس های قشنگ فهیمه خانم فتحی زاده از اعضای انجمن شهرداری لاهیجان

این عکس مربوط به اواخر دهه ی چهل شمسی است که در جریان یکی از جلسات شورای شهر لاهیجان گرفته شده. حاضران همگی از معتمدین شهر بودند. ازسمت راست نفر اول مرحوم پدرم آقای احمد فتحی زاده، نفردوم مرحوم آقای ایرج یاورزاده، نفرسوم زیاد چهره اش مشخص نیست، نفر بعدی مرحومه خانم قمری یا مظفری رییس شورای شهر لاهیجان و ازسمت چپ نفراول فکر میکنم آقای نصر شهردار وقت لاهیجان باشند و نمی دانم درقیدحیات هستند یا نه و نفر دوم مرحوم آقای سعادت عضو شورای شهر
می باشند
خانم اقدس قمری از ماماهای تحصیل کرده دانشگاه تهران بود، و از  اولین ها و پیشکوت لاهیجان بود فکر می کنم دهه سی به لاهیجان آمده بود و پس چند سال اقامت در لاهیجان با مرحوم سید جلال مظفرنوری از کارخانه داران لاهیجان ازدواج کرد. یادم هست مراسم جشن عروسی شان در محله امیرشهید لاهیجان همان جایی که الآن برج مظفری ساخت شده است بود. شب عروسی شان عده ای دعوت شده بودند که برای اولین باز آتش بازی بر پا بکنند و در حای که در حیاط منزل لوله های انفجاری آتش بازی جا گذاشته بودن و مرتب مواد آتش بازی را بطرف آسمان پرتاپ می کرد و در آسمان بارانی شدید آن شب نقش های رنگی ایجاد می کرد یکی از اهالی لاهیجان که اورا همه "علی بی غم"صداش می کردند کنجکاو شده بود و می خواست ببیند
چطوری آتش از لوله خارج می شود، ناگهان مواد منفجر شده به صورتش گرفت و علی بی غم در جا کشته شد و به سرعت خبرش به همه جا رسيد...!و 

۱۳۹۰ مهر ۲۸, پنجشنبه

 بانو اقدس قمری تبریزی

بانو اقدس قمری هر چند اذری بود در رشت در روز 28 بهمن سال 1305 در خانواده ای متوسط بزرگ شد او با علاقه حرفه ی مامایی را پیشه کرد و در دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی به گیلان امد ودر بیمارستان دولتی شهر به مادران باردار نیازمند خدمت کرد در همین بین با یکی از سادات لاهیجان که فعالیت چشمگیری در صنعت چای داشت به نام سید جلال مظفری نوری ازدواج کرد که ثمره این ازدواج 3 فرزند بود . شادروان خانم قمری به سه زبان انگلیسی اشنایی کامل داشت . این بانو انسانی مذهبی بود و در تمام سالها در منزل خود مراسم مذهبی بر پا می کرد .او به رضایت مردم اهمیت زیادی میداد و دوست داشت به نیازمندان کمک کند او کمترین حق الزحمه رادریافت میکرد.این بانوی بزرگوار انچنان در دل مردم جای باز کرده بود که حتی کودکانی که انان را به دنیا اورده بود نسبت به او احساس تعلق می کردند . او در روز 12 بهمن 1377 وقتی که هنوز چند ماهی از فوت همسرش نگذشته بود خسته از این همه سال کارو تلاش بار ضایت کامل ازاین که تمام مسولیت های زندگیش را انجام داده و دیگر دغدغه ای در این دنیا ندارد اماده ی زندگی ابدی شد .یادش گرامی باد  به یاد