| چهار پادشاهان در لاهیجان از مجموعهای از مقابر و مسجد متّصل به آن شكل گرفته است. این مجموعه مركّب از اتاقهایی در كنار یكدیگر و ایوانی است كه در سمت شمالی اتاقها و به موازات آنها كشیده شده است. علی امیری که کتاب تاریخ لاهیجان را در دست چاپ دارد و ازشما چه پنهان به تمام سئوآل من پاسخ داده است و در خصوص این نقاشی ها چنین میفرمایند . لاهیجان در کنار بزرگان ادبی و علمای سرشناس، هنرمندان بزرگی نیز داشته که اکثرا گمنام مانده اند. مثلاً میرزا جعفرخان کلانتر برادر بزرگ منتصرالملک از بزرگترین مینیاتوریستهای دوران خود بود. اما دریغ از حتی یک خط نوشته و یادداشت درباره سوابق هنری اش و حتی یک تابلو از آثارش هم در دست نیست. در این قسمت میخواهم ازسه هنرمند چیره دست اما فراموش شده لاهیجان در دوره قاجاریه یاد کنم. در اواسط حکومت قاجاریه در لاهیجان نقاشی زندگی میکرد به نام استاد غلامحسین نقاش که اهل محلة اردوباز بود. او را میتوان از پیشگامان نقاشیهای دیواری و بقاع متبرکه و اماکن مذهبی در گیلان دانست. از او اطلاع چندانی بدست نیامده الا اینکه دو پسر داشت یکی استاد ابراهیم که در کنار پدر نقاشی دیواری و پرتره شهدای کربلا و نمونه های آن را فرا گرفت و در جوانی در خمام از دنیا رفت. او جد خاندان لون آمیز لاهیجان میباشد. استاد غلامحسین پسر دیگری به نام مشهدی آقاجان داشت که او نیز در نقاشی سرآمد دوران خود بود. اکثر نقاشیهای بقاع متبرکه لاهیجان و اطراف از جمله آستانه و لنگرود از آثار ماندگار استاد آقاجان نقاش است. در سال 1319 خورشیدی از دنیا رفت یک دختر از او را شناختم که مولود نام داشت و در سال 1378 در هشتاد سالگی درگذشت به خاطر اهمیت موضوع شاید در آینده یادنامه ای از این خانواده نقاش و گزیده آثارشان گردآوری کنم. . |
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر