۱۳۹۱ مرداد ۹, دوشنبه

تمبر بقعه چهارپادشاه لاهیجان،چاپ شد_ این تمبر با تلاش پژوهشگر جوان لاهیجی،پیمان عیسی زاده،منتشر شده است.


تمبر بقعه چهارپادشاه لاهیجان،چاپ شد.

این تمبر با تلاش پژوهشگر جوان لاهیجی،پیمان عیسی زاده،منتشر شده است.
بقعه چهارپادشاه از جمله قدیمی ترین بقاع گیلان محسوب می شود. بنای این بقعه به قرن هشتم هجری بر می گردد که سید هادی کیا (از پادشاهان کیایی لاهیجان) پیکر چند تن از برادران و برادرزاده هایش را که در جنگ رشت کشته شده بودند، در آن مکان که پیشتر آرامگاه سید خورکیا(متوفی در قرن هفتم هجری قمری) بود،دفن کرد و عمارت بقعه را بنا نمود.
این نقاشی که مجلس به میدان رفتن قمر بنی هاشم (ع) است، توسط استاد غلامحسین لاهیجانی در سال 1316 هجری قمری،بر دیواره شمالی این بقعه کشیده شده و در سال 1351 هجری قمری توسط استاد آقاجان لاهیجانی مرمت
شده است.

وجوه مختلف پیمان عیسی زاد سرشار از تحقیق و تفحص است اگر میدان مانورداشته باشد چون دیگر جوان محقق و سخت کوش شهر ما : علی امیری شاهد کار های ارزنده ای از ایشان خواهیم بود. این ها و دیگر جوانان اهل تحقیق شهر ما از هرجهت ستودنی هستند.دکتر بهمن مشفقی

هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود_عماد الدین مشایی_ نقل از صفحه لاهیجانی های فیسبوک

 شاعر خوبی بود. این را من نمی گویم اهل فن می گویند
بارها خواستم شعری از او را در این صفحه به عنوان یک شاعر لاهیجانی به اشتراک بگذارم اما چون نسبت فامیلی با او داشتم هر بار از بیم متهم شدن به فامیل بازی از این کار منصرف شدم (که ای کاش نمی شدم)
نمی دانستم که ممکن است اینقدر زود فرصت از دست برود
امروز عماد الدین مشایی یکی از اعضای این صفحه بر اثر سکته قلبی در 39 سالگی درگذشت
عماد عزیز برایت روحی آرام و شاد آرزو می کنم

شعر زیر از سروده های اوست که گویی برای امروز سروده بودش:

زمین هم مثل من از روی اجبار

دوباره رفته در لاک زمستان

سفر آغاز شد باید ببندم

برای رفتنم ساک زمستان



تو از پاییز می خواندی برایم

که نافرجام بوده قسمت ما

ولی امروز فهمیدم که باید

بریزم بر سرم خاک زمستان



میان ماندن و رفتن همیشه

ستیزی بوده و پایان ندارد

ندارم هیچ راهی هم برای

فرار از دست چالاک زمستان



تمام وحشتم تنها شدن نیست

ندارم طاقتش را تا ببینم

که تیغ یأس قلبم را بریده

به حکم تیز کولاک زمستان

.

.

.

صدای بوق ماشینی که آمد

برای بردنم بدجور پیچید

به گوش من که فریاد بلندم

شده پژواک غمناک زمستان



خدا حافظ بهار جاودانم

جدایی ابتدای راه عشق است

اگر چه فاصله انداخت بین

من و تو جبر سفاک زمستان

http://ghazalhayam.persianblog.ir/page/2

۱۳۹۱ مرداد ۶, جمعه

!عتیقه ای که تا حالا قسر در رفت


صبح بی رمق تابستانی لاهیجان دراولین جمعه ماه رمضان




انجمن خوش نویسان در باغ ملی لاهیجان


صبح بی رمق تابستانی لاهیجان دراولین جمعه ماه رمضان


صبح بی رمق تابستانی لاهیجان دراولین جمعه ماه رمضان


صبح بی رمق تابستانی لاهیجان دراولین جمعه ماه رمضان


عکسی از صمد امین در فیسبوک

از راست به چپ.کیومرث یاور صمد امین .محمد رضا لاهیجی.حمید اکرامی

عکسی از آلبوم هوشنگ جهانگیری

این عکس ازآلبوم شخصی هوشنگ جهانگیری است.
تیم پرسپولیس میدان تابستان 1347 هوشنگ زنگانه, مسعود ذوقی, قاسم جواهری, اصغر کامران, یدالله فتاحی, عطا زارع, هادی توکلی, مهدی توکلی, محمود صمدی, علی مظهر سرمدی, فریدون صمدی, شاهپور وزیری, صمد صمدی, هوشنگ جهانگیری, احمد صمدی , علیرضا پیشگاه.

عکسی از آلبوم هوشنگ جهانگیری


۱۳۹۱ تیر ۲۷, سه‌شنبه

سفریکروزه یک لاهیجانی به" خرم آباد" تابستان نود ویک

قلعه فلک الافلاک

میل راهنما ، مناره آجری

  درون  قلعه فلک الافلاک

پارک دریاچه بهشت خرم آباد

موزه مردم شناسی داخل  قلعه فلک الافلاک 

۱۳۹۱ تیر ۲۱, چهارشنبه

عکس های مهرداد گرامی در صفحه ی لاهیجانی های فیسبوک_از بالای بالابر شهرداری گرفته شده !؟

از بالای بالابر شهرداری گرفته شده !؟



لاهیجان - میدان گلستان

لاهیجان - اولین روزهای پائیز 91
عکس: مهرداد گرامی
عکس: مهرداد گرامی
اردیبهشت  نود ویک_ باغ ملی  لاهیجان_مهرداد گرامی

۱۳۹۱ تیر ۱۷, شنبه

حمزه جبینی را همه ی فوتبالی های لاهیجان میشناسند

سرتاسر دیوار عرض مغازه ی حمزه جبینی پوشیده از عکس های مختلف است

این ژست را خوش انتخاب کرد و نشان از علاقه اش به آلبوم دیواری اش دارد

حمزه درمغازه تعویض روغنی اش

حمزه هم خودش و هم مغازه اش بسیار تمیز است



منوچهر امین در فیسبوک برای این عکس نوشت :.این تیم لاهیجان یکی از بهترین تیم های دوران خودش بود.ایستاده از راست.اسماعیل پاتیمار. بیژن شفیعی.بهرام وثوقی.اسد خاکپور.اصغر مطلبی.علا کوشالی.احمد صمدی.جاوید جهانگیری.نشسته از راست.محمد اتحاد پسند.جواد جبینی.بهروز عظیمی.حسین روحانی.هادی نوغانچی.مسعود ذوقی.








۱۳۹۱ تیر ۱۴, چهارشنبه

سفربه زیبایی های لنگرود_دیدار دادگری ها از خانه منجم باشی در شهر زیبا و تاریخی لنگرود


دیدار دادگری ها از خانه منجم باشی در شهر زیبا و تاریخی لنگرود



سال هاست که با این خانه مأنوس ام؛ خشت خشت آن، نشان هایی روشن از «تاریخ» زادبوم کهنسال مان ـ گیلان ـ را با خود، به همراه دارد و تکه ای بی بدیل از تاریخ ما گیلانیهاست؛تاریخی دور و دراز که یادآور دوران شکوه و شوکت گذشته ی استان یکم است. این خانه، 250 سال قدمت دارد و قدیمی ترین خانه ی شهر زیبا و تاریخی «لنگرود» و یکی از تاریخی ترین بناهای گیلان عزیز و کهنسالمان است. حدود 250 سال پیش، زمانی که «شاه جهان خانم»، سی و پنجمین دختر «فتحعلی شاه قاجار» از همسر پنجاه و سوم اش، به عقد زوجیت خاندان منجم باشی درآمد و در همین خانه ساکن شد، این عمارت به عمارت های دیگری که روزگاری در همین محل، به دست «میرزا مهدی لنگرودی» ـ جد بزرگ خانواده های منجمی و مسیحا و ... ـ احداث شده بود، افزوده شد و از آن تاریخ تا امروز ـ گرچه در زمانه ای خیلی پیش تر از این ها حریقی را نیز از سر گذراند ـ اما خوشبختانه هنوز برجا و پایدار است و همه جوره با زیبایی های بی نظیرش، برایمان طنازی می کند؛ در همین خانه اما زوج فرهیخته ای ساکن اند که در مهربانی و صمیمت، اگر نگویم بی نظیر، کم نظیرند، عبدالباقی معتضد منجمی، حقوقدان مطلع و آگاه گیلانی و از صاحب منصبان پیشین وزارت دادگستری که احاطه ای باورنکردنی بر نسب شناسی و علم الانساب نیز دارد و شرح حال رجال تاریخ معاصر و حتا قبل تر از آن را به خوبی می شناسد و با حافظه ی پویا و ماندگاری که دارد در موارد بسیاری راهنمای من در شناسایی برخی عکس های مربوط به تاریخ گیلان ـ و حتا ایران ـ بوده است و همسرش گیتی خانوم منجمی، فرزند اشرف مشکاتی(شاعره معاصر) و نوه مشکات السلطنه، ساکنان دوست داشتنی این خانه اند و صفا و صمیمت و یکرنگی، همیشه ذر خانه ی شان ، موج می زند و هر بار که به مناسبتی به دیدارشان می روم، تا مدتها خاطرات خوبی هایشان را در ذهنم مرور می کنم ..

برای دیدن عکس های بیشتر این لینک را کلیک بفرمائید
http://yaranrachehshod.blogspot.com/p/blog-page_04.html

۱۳۹۱ تیر ۱۲, دوشنبه

سفر به زیبایی های املش_ خانه ی خاندان صوفی _ آقا میرزا یوسف خان صوفی

خانه ی خاندان صوفی در املشدر یکی از همین روزها که آسمان گیلان، بی وقفه می بارد و دیارمان با رنگ و بوی بارانی اش، دل انگیزتر از قبل شده، فرصتی مغتنم دست داد تا تیم خبری مجله ی دادگر، میهمان اعضای خانواده ی صمیمی و وارسته ی «صوفی سیاوش» در شهر زیبای «املش» باشند؛ شهری که به "پردیس گیلان" نیز مشهور و نامور شده. در همین شهر زیبا، پنج اثر از مجموعه ی بناهای تاریخی خاندان قدیمی «صوفی» به ثبت فهرست آثار ملی سازمان میراث فرهنگی ایران رسیده و شکوه و شوکت تاریخی این منطقه را به یادمان می آورد. از جمله ی این آثار، خانه ی مرحوم «عبدالعلی خان صوفی سیاوش» است که 180 سال، قدمت دارد؛ بانی این عمارت باشکوه، آقا میرزا یوسف خان صوفی(نایب)، پسر آقا میرزامحمدعلی خان نایب صوفی ست و در طول ده ها سال، محل سکونت چند نسل از اعضای این خانواده بوده که آخرینشان زنده یاد «عبدالعلی صوفی سیاوش» بوده . اکنون اما «شکوه سادات مقیمی»، همسر «عبدالعلی خان»، که خودش آخرین بازمانده ی حاج سید رضی مقیمی، مالک بزرگ و از تجار برجسته ی ابریشم در قرن قبل است، در همان خانه، روایت گر خاطراتی ست که با خشت خشت این خانه ی باشکوه، در هم آمیخته و اساسا " خود خود تاریخ " است   


https://picasaweb.google.com/103451208505427774066/TJDtUK#

https://picasaweb.google.com/103451208505427774066/TJDtUK#

https://picasaweb.google.com/103451208505427774066/TJDtUK#

https://picasaweb.google.com/103451208505427774066/TJDtUK#

https://picasaweb.google.com/103451208505427774066/TJDtUK#