۱۳۹۱ مهر ۱۹, چهارشنبه

یادداشت محمد الهامی _گابنه؛ یکی از محلات قدیمی شهر کهن لاهیجان


گابنه؛ یکی از محلات قدیمی شهر کهن لاهیجان. 
گابنه، کشتگاه و زمین کشاورزی معنا می دهد و سالخوردگان لاهیجان روایت می کنند که روزگاران قدیم،سبزی خوردن شهر را همین محل تامین می کرده. گابنه البته کشتگاه تاریخ و تاریخ سازان زیادی هم برای شهر لاهیجان،این گهواره ی تاریخ شهرنشینی گیلان، هم بوده است.
لذتی که همگام شدن با عکسهای محمد تقی لون آمیز برای درنوردیدن کوچه پس کوچه های تنگ و قدیمی این محل،که کمتر از سایر محلات قدیمی این شهر از ساخت و سازهای بی ربط و بی ریخت زخم خورده، به آدم دست می دهد،کم از قدم زدن حقیقی در میان این کوچه ها نیست.انگار از دل شبه مدرنیسم مضحک و نوکیسگی دلقک وار این عصر سطحی گرایی و ابتذال، یکدفعه می پری در دل اصالت و ریشه ! انگار در پس این دیوارهای بلند و آجری که راست و خدنگ دیرینه سالی است پار بر جا هستند، استواری و پی محکم و اصالت را می بینی و نمی توانی زبان به تحسین نگشایی، اگرچه درهمین محل و در کنار همین کوچه پس کوچه ها و خانه های کهن و اصیل، آپارتمانهای غناث جدید الاحداث،هم باشند و توی ذوقت بزنند! در این کوچه ها که قدم میزنی 
اصالت و قدمت لاهیجان را جلوی چشمانت می بینی.

گابنه؛ کشتگاه! پرورشگاه انسانهای بزرگ. مانند دیگر محلات این شهر در دل خون دارد از تاریخ. رد پای آزادمردان تاریخ و نیز مردان علم وادب و کمال را هم مانند دیگر محلات قدیمی این شهر تاریخی در جای جای این محله قدیمی می توان جست و یافت. اگر نمی توانی در کوچه پس کوچه های گابنه قدم بزنی با عکسهای محمد تقی لون آمیز همراه شو که بدرستی دوربینش و هنرش را علاوه بر طبیعت زیبا(و آنهم زخم خورده این شهر!) به سمت تاریخ غنی و اصالتهای باقی مانده این شهر کهن هم چرخانده و تو را به دیدن تاریخ لاهیجان هم فرا می خواند.تاریخی که در پس توجه به زیبایی های طبیعی این شهر،که البته آنهم در معرض خطر است!، از دید مسافرین و مردم و مسئولین مغفول مانده و مظلوم واقع شده است!
ریشه های لاهیجان را در این پس کوچه ها بجو! 

۱۳۹۱ مهر ۱۱, سه‌شنبه

به شتر مرغ می گویند بار ببر، می گوید من مرغم. می گویند پرواز کن، می گوید من شترم. حالا حکایت این میدان مرکزی شهر ماست. شهرداری می خواست میدان چهارچراغ را احیا کند. اما عده ای با پرچم صیانت ار شهدا و با پیراهن عثمان کردن پروژه ی تبدیل میدان شهدا به چهارچراغ، با انجام آن مخالفت کردند. بالاخره حاصل این شد که می بینید. نه این شد و نه آن ملغمه ای شد که نه بار می برد و نه پرواز می کند باز هم دستتان درد نکند. دِ چی بکنیم که؟ عکس از عماد قاسمی_نقل از صفحه لاهیجانی های فیسبوک


به شتر مرغ می گویند بار ببر، می گوید من مرغم.
می گویند پرواز کن، می گوید من شترم.
حالا حکایت این میدان مرکزی شهر ماست. شهرداری می خواست میدان چهارچراغ را احیا کند. اما عده ای با پرچم صیانت ار شهدا و با پیراهن عثمان کردن پروژه ی تبدیل میدان شهدا به چهارچراغ، با انجام آن مخالفت کردند.
بالاخره حاصل این شد که می بینید. نه این شد و نه آن
ملغمه ای شد که نه بار می برد و نه پرواز می کند

باز هم دستتان درد نکند. دِ چی بکنیم که؟

عکس از عماد قاسمی