چای به سبک ایرانی ۳۱ مارس ۲۰۱۰ - ۱۱ فروردین ۱۳۸۹داریوش دبیر_ یک پژوهشگر ایرانی- فنلاندی که در زمینۀ مردم‌شناسی فعالیت دارد، اخیراً تغییر عادت‌های ایرانیان در زمینه نوشیدن چای‌ را موضوع تحقیق خود قرار داده و مستندی دربارۀ آن تهیه کرده‌است که "جامعۀ چای و قهوه" نام دارد. رُزماری کیوی یروی (Rose-Marie Kivijärvi) که در ایران متولد شده و سال‌ها در این کشور زندگی کرده و اینک ساکن بریتانیاست، در این مستند نشان می‌دهد که نوشیدن چای‌ در ایران چه ویژگی‌هایی دارد و در میان ایرانیان چه افسانه‌ها و باورهایی در این زمینه رایج است. "چای در ایران نقش شراب را در فرانسه دارد." رزماری می‌گوید، مثل فرانسه که شراب سرخ در مراسم مختلف از جشن ازدواج گرفته تا کنار میز غذا حضور دارد، چای هم در بیشتر لحظات زندگی ایرانی‌ها حاضر است. بسته به طبقه اجتماعی و سبک زندگی شکل نوشیدن چای هم متفاوت است. مثلاً خانواده‌های سنتی چای را در قوری دم می‌کنند و آن را در استکان می‌ریزند و در نعلبکی می‌گذارند و به مهمانشان تعارف می‌کنند. در حالی که طبقۀ متوسط شهری تمایل بیشتری به ریختن چای در فنجان دارد و به مهمان می‌گویند چای حاضر است و هر وقت خواست بگوید تا برایش بریزند یا اصلاً خودش برای خودش هروقت خواست، چای بریزد. زندگی پرسرعت و نیمه‌ماشینی در تهران، الگوی زندگی ساکنان این شهر را آرام آرام تغییر می‌دهد. نوشیدن چای فوری یادآوری می‌کند که سایر نوشیدنی‌های رایج را هم می‌توان به همین سرعت آماده و مصرف کرد. قهوۀ فوری در این میان به کمک آمده و آنچنان که مستند رزماری نشان می‌دهد، دوباره این نوشیدنی را که از دورۀ پهلوی دوم خواص‌پسند و تجملی شده بود، به زندگی روزمرۀ ایرانی‌ها وارد می‌کند. رزماری می‌گوید که بر خلاف سال‌های دوری که او در ایران زندگی می‌کرده و قهوه چندان طرفداری نداشته، حالا میزبان‌ها از مهمانانشان می‌پرسند چای می خواهند یا قهوه؟ اما این شرایط در محیط‌های بیرون از خانه و مراکز اداری متفاوت است. در حالی که نوشیدنی اصلی مردم ایران را می‌توان چای دانست، یافتن این نوشیدنی در سطح شهر تهران، به خصوص از میانۀ شهر به بالا کار ساده‌ای نیست؛ به دلیل ارزان بودن نسبی چای، به سختی می‌توان نوشیدنی مورد علاقۀ ایرانیان را در کافه‌های تهران یافت. قهوه به مراتب در دسترس‌تر است چون برای فروشندگان پرسودتر است. با این حال، چای حرف اول را در خانۀ ایرانی‌ها می‌زند. چه بر سر سماور دم شود که یک وسیلۀ وارداتی از روسیه است و بیشتر در خانه‌های سنتی و قدیمی یافت می‌شود، چه بر سر کتری و بر سر اجاق گاز که در بیشتر خانه‌های ایرانی این گونه است و چه در چای‌سازهای برقی که بیشتر در خانۀ زوج‌های جوان دیده می‌شود. مدۀ این چای‌ها هم چای سیاه است و اگر نوشیدن دم‌کردۀ گل‌گاوزبان را استثنا کنیم، هنوز تمایلی به نوشیدن چای‌های دیگر، از جمله انواع چای سبز، دیده نمی‌شود. ایرانی‌ها چگونه چایی می نوشند؟ بر اساس مطالعات خانم کیوی یروی، مشتری عمدۀ چای مرغوب ایرانی مردمان مناطق شمالی ایران و خانواده‌های سنتی‌تر هستند ولی در شهری چون تهران بیشتر به چای‌های خارجی با عطر و اسانس‌های افزودنی تمایل دارند. خانم کیوی یروی برای انجام این تحقیق به مناطق مختلف تهران رفته و از چند شهر شمال ایران، از جمله رشت و لاهیجان، دیدن کرده ‌است. او می گوید چای پر رنگ هم مشتریان خود را دارد اما در قهوه‌فروشی شهرهای بزرگ‌تر نه تنها چای به شکل دم‌کرده و سنتی به‌سختی یافت می‌شود که اگر هم پیدا شد، کسی دیگر نمی پرسد چای پر رنگ می خواهید یا کم رنگ، چون چای کیسه‌ای یک رنگ بیشتر ندارد و اختیار نگاه داشتن چای در آب جوش هم به دست قهوه‌چی است، نه خود شما. همه چیز در ایران در حال تحول و تغییر است. شکل و نحوه و آداب نوشیدن چای و قهوه‌ هم به تبع سبک زندگی و الگوهای مدرن در حال تحول است و چه بسیار عادت‌هایی که در این میان دارد به فراموشی سپرده می‌شود، بدون این که توجه مردم‌شناسان و پژوهشگران را به چرایی و اهمیت آن جلب کند. و این همان چیزی است که رزماری کیوی یروی سعی در نشان دادن آن دارد.

لینک زیر را برای دیدن کلیپ کلیک کنید

http://www.jadidonline.com/images/stories/flash_multimedia/Iran_tea_%20coffee_56/tea_low.html

بقعه چهل ستون روستای " زاکله بر" لاهیجان ..................#drmohammadrezatavakoli

نمایی از ساختمان بقعه چهل ستون زاکله بر لاهیجان . و استاد پوروین محسنی ازاد و دکتر هوشنگ خوش سرور.

نمای جنوبی محوطه بقعه چهل ستون لاهیجان بادرختان قدیمی و تنومند شمشاد "کیش" که این روزهای حال خوبی ندارند و تقریبآ بدون برگ و شدیدا خزه گرفته هستند و انگاری آفت قارچ بلایت و شب پره وخفاش غریبه انها را مورد حمله قرار داده اند ..

نمای جنوبی محوطه بقعه چهل ستون لاهیجان بادرختان قدیمی و تنومند شمشاد "کیش" که این روزهای حال خوبی ندارند و تقریبآ بدون برگ و شدیدا خزه گرفته هستند و انگاری آفت قارچ بلایت و شب پره وخفاش غریبه انها را مورد حمله قرار داده اند ..

Buxus sempervirens

Buxus colchica is a species of Buxus native to Azerbaijan, Georgia, Russia, and Turkey. It is threatened by habitat loss. It is an evergreen shrub or small tree, very closely related to Buxus sempervirens, and commonly treated as a synonym of it.

بنفشه زاکله بر

مامیران زاکله بر

بنفشه سفید وحشی 

"مامیران" کنار بقعه شادان و روبه رشد گل زرد داده بود

شبدر محوطه بقعه چهل ستون

باغ روبروی بقعه باگل های فراموشم، نکن فیلی و دورتر آلاله های خزنده باگل های زرد و درختان کوتاه توت..

گیاه "وینکا"ی وحشی محوطه بقعه چهل ستون به گل نشسته بود.

درپدیده ای عجیب،در تنه یکی از درختان آزاد تقریبآ قدیمی شاخ گوزنی فرورفته است و روی شاخ ها دخیل پارچه سبز بسته اند...!! این شاخ را چه وقت ؟ چه کسی ؟ و چگونه درون درخت جا داده است ؟ شاخ گوزن محلی و بومی طبیعت گیلان بود ؟ یا شاخ گوزن دیار دیگری بوده است ؟

شاخ
 "گنجه گو"
درون
ازه دار
ganjeh go

روستاییان به این سنگ "مریضی سنگ" میگویند . وبرای درمان بیماری های پوستی و بثورات پوستی چند سکه نذر میکنند و روی این سنگ قرار میدهند و و پودرنمکی که باخودآورده اند روی سکه و سنگ می پاشند. اندازه سنگ تقریبا سی سانتی متر در یک متر و بیست سانتی متراست که اطرافش حفاظ آهنی دارد ، سنگ و پایه های حفاظ داخل بتن است. سنگ قبلی که شباهت زیادی به این سنگ داشت ولی به نظر من کمی بزرگتر بود .  یکی از ساکنین اطراف بقعه گفت سنگ قبلی به سرقت رفته و ناپدید شده است. سنگ فعلی را درهمان محل قبلی جایگزین کرده اند . به نظر می رسد این پدیده پرستش و مذهبی خیلی قدیمی و ابتدایی باشد و بیشتر به عصرچوپانی و دامداری بودن انسان ها قبل از تمدن و شهر نشینی باشد...ولی عجیب تر اینکه چه چیزی باعث شده است هنوز در روستای زاکله بر باقی مانده است !!؟

#محمدرضاتوکلی

گل های زرد "#پیرگیاه" از بهمن تا آخرهای بهار در همه جای گیلان دیده خواهد شد ...!
#senecios#Ragworts

ترب

گل های زرد "#پیرگیاه" از بهمن تا آخرهای بهار در همه جای گیلان دیده خواهد شد ...!
#senecios#Ragworts

ترب

ترب

#viburnumtinus

#viburnumtinus

 
#زرشک در #لاهیجان   

#Berberis, commonly known as barberry, is a large genus of deciduous and evergreen shrubs from 1–5 m tall found throughout the temperate and subtropical regions of the world.

#کیش #شمشاد   #لاهیجان

Buxus colchica is a species of Buxus native to Azerbaijan, Georgia, Russia, and Turkey. It is threatened by habitat loss. It is an evergreen shrub or small tree, very closely related to Buxus sempervirens, and commonly treated as a synonym of it.

 quincejaponica#Lahijan 

مراسم اولین دوره اهدای جایزه ادبی بیژن نجدی در لاهیجان. عصرروزبیست ویکم اسفند 1396 در سالن پژوهشکده چای کشور در لاهیجان مراسم اختتامیه واهدای جایزه اولین دوره جایزه ادبی بیژن نجدی با حضور جمعی از اهالی هنر و فرهنک و نویسندگان ونیز همسر شادروان بیژن نجدی ، سرکار خانم پروانه محسنی آزاد و جناب آقای دکتر فاضلی مدیرکل ِ فاضل ِ اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان گیلان و تنی چند از مقامات اداری شهرستان لاهیجان شهردار لاهیجان وآقای مهندس جنابی ریاست شورای شهر لاهیجان و آقای مهندس جهانگیری با شکوه فراوان و استقبال کم نظیر به همت سرکار خانم نگار نادری ریاست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لاهیجان و سرکار خانم شهلا شهابیان نماینده هیئت داوران و به کار کردانی و گویندگی هنرمند ارجمند و خوش بیان سرکار خانم علی پرست برگزار شد. در گزارش کوتاهی اعلام شد که مجموع داستان های رسیده به هیئت داوری 127 داستان بود که از میان آنها بیست داستان انتحاب و به نویسندگان آن لوح تقدیر تقدیم شد ونیز به نفرات اول و دوم و سوم به ترتیب آقای ایمان عباس پور نادری با داستان کوتاه روز قیامت، رتبه ی اول لوح افتخار و لوح تقدیر و سرکار خانم لاله فقیهی با داستان کوتاه حدیث دیگران، رتبه دوم لوح تقدیر وسرکار خانم مریم جوادی با داستان کوتاه " ریمونتادا " رتبه سوم، لوح تقدیر گرفتند. از جمله برنامه های جالب این مراسم ، حافط خوانی و شاهنامه خوانی بود که از سوی دختران خرد سال به شیوایی و شیرینی اجرا شد. نکته و خبر خوشحال کننده ی این مراسم، این بود که اعلام شد " موسسه ی انتشارات فرهنگ ایلیا تقبل چاپ آثار برنده شده رانمودند . عکس های زیر گوشه های از این مراسم باشکوه را نشان می دهد._نوشته دکتربهمن مشفقی درفیسبوک

مراسم اولین دوره اهدای جایزه ادبی بیژن نجدی در لاهیجان.
بیست و یکم اسقند نود و شش