 |
ماما پیشکسوت سرکارخانم پروانه صوفی به اتفاق همسرش جناب دکترصمد فاضل زاد سالهای طولانی برای مردم لاهیجان خدمت کرده است
خاطره ای دارم از خانم دکتر صوفی سیاوش که می فرمودند خیلی دوست داشتند در منزل جدیدشان شومینه هیزمی داشته باشند . گویا استادکاری نیافتند و یا استادکاران طفره می رفتند . خودشان دست به کار شدند مصالح تهیه کردند و بنایی کردند و آجر چیدند و ملات ریختند تا شومینه را باب دل و سلیقه شان را با دستان خودشان ساختند
|
خاطرهای از افتتاح نخستین زایشگاه لاهیجان
پروانه صوفی سیاوش
در سال 1335 که به عنوان ماما به استخدام بهداری لاهیجان درآمدم، تنها بیمارستان این شهر دارای بیست تخت خواب به همراه سه پزشک و یک دندانپزشک و یک مامای تحصیل کرده بود. شادروان خانم اقدس قمری آن روزها تنها مامای تحصیل کرده و فعال بیمارستان، زائوها را با کمبودهای فراوان پزشکی بستری و رسیدگی مینمود. اما چندی قبل از استخدام من، وی به علت ازدواج از شغل خود استعفاء داد و رفت.
در اوائل ورودم به بیمارستان لاهیجان در یک گردهم آیی که به دعوت شهردار وقت لاهیجان شادروان اصغر فیاض و به مناسبت ورود آقای دکتر محمدرضا حکیمزاده به عمل آمده بود، کلیهی رؤسای ادارات و مردم خیرخواه شهر نیز شرکت داشتند. در آنجا کمبودهای شهر مطرح شد از جمله از نبود یک زایشگاه آبرومند در لاهیجان و منطقهی شرق گیلان سخن به میان آمد. این موضوع که بیش از همه مورد توجه قرار گرفت با کمک و مساعدت زندهیاد دکتر حکیمزاده و با همکاری شهرداری و مردم شهر در زمان کوتاهی باعث احداث یک واحد آبرومند زایشگاه در محوطهی بیمارستان شهر شد. یعنی در مدتی قریب دو سال با همت بلند ایشان زایشگاه بیست تخته خوابی مورد افتتاح و بهره برداری قرار گرفت.
در روز افتتاح ساختمان زایشگاه، من به عنوان تنها مامای شهر به ایشان معرفی شدم. عکسی که پیوست این یادداشت است مربوط به همان روز بوده که بنده را در کنار دکتر حکیمزاده نشان میدهد. ایشان پس از قدردانی و تشکر از زحمات دو سالهام در راه رفاه و آسایش زنان باردار، قسمتهای مختلف زایشگاه را بازدید نمودند. دکتر حکیمزاده با اشاره به من با خنده فرمودند: «امیدوارم با دستان شما هر روز به جمعیت این شهرستان اضافه گردد!»
آبان 1392
کتاب خاطراتی از پنجاه سال خدمت شبانهروزی کوچی ماما
(مادر دوم 21000 کودک شرق گیلان)
ناشر: بلور
زبان: فارسی
ردهبندی دیویی: 618.20230955
سال چاپ: 1394
نوبت چاپ: 1
تیراژ: 1000 نسخه
تعداد صفحات: 144
 بانو خانم پروانه صوفی سیاوش، مامای لاهیجان |
پروانه صوفی سیاوش
اولین زن تحصیلکرده املشی
مادر ترزای لاهیجان: مادر دوم ۲۱۰۰۰ کودک شرق گیلانی
نویسنده کتاب کوچی ماما
فرزند : نصراله خان صوفی سیاوش
_رییس اسبق سازمان حمایت از زنان
_مسئول امور مامايى و پرستارى 22 آبان و مسئول امور تنظيم خانواده شهرستان لاهيجان
_اولين مؤسس مهدكودك براى کودکان زنان كارگر و کشاورز
من پروانه صوفی سیاوش در سال ۱۳۱۱ در یک خانواده مردسالار و سنتی چشم ب جهان گشودم."ایل بزرگ صوفی" از چهار قرن پیش که از شمال کردستان ابتدا به خراسان سپس به «املش» یکی از شهر های گیلان مهاجرت نمود تا به دستور سلاطین صفوی، مردم ناحیه شرق گیلان را در مقابل اشرار و متجاوزین پاسداری نماید. در ایل من همیشه نسل به نسل یک نفر ریاست این قبیله چند هزار نفری را هدایت می کرد. از روزی ک توانستم رابطه ها را تشخیص دهم پدرم ،نصرت اله خان صوفی سیاوش، حاکم املش و رییس ایل صوفی بود و همه فامیل در کلیه تصمیم گیری ها از قبیل تعیین شغل، ازدواج و تحصیل فرزندان خود با او مشورت و هیچ وقت از فرمان او سرپیچی نمی کردند.
با پیشرفت فرهنگ و آموزش در ایران، در فامیل ما هنوز تحصیلات عالیه را مخصوص پسران میدانستند. تا قبل از من امکان سواد آموزی برای دختران خاندان صوفی املش در حد خواندن و نوشتن در مکتب خانه ها و یا با فرا خواندن معلم های خصوصی به خانه ها معمول بود. در سال ۱۳۰۴ ه.ش به همت پدرم دبستان «صوفیه املش» تاسیس گردید. دختران حداکثر تا کلاس ششم درس می خواندند و پس از ان می بایست منتظر خواستگار و شوهر می شدند!
آن هم نه به خواسته خود بلکه با تشخیص والدین خود و یا با دستور و اجازه پدرم انتخاب و به خانه بخت رهسپار می شدند که اغلب این ازدواج ها از نوع فامیلی و خویشاوندی صورت می گرفت. تحصیلات ابتدایی را در املش سپری کردم و همیشه بهترین دانش اموز مدرسه مختلط آن روزگار بودم. دوره متوسطه را در شهر های لنگرود و رشت گذراندم ولی از همان ایام انگیزه ادامه تحصیل هر روز در من قوی تر میشد. وقتی خبر های غم انگیز و ناگوار فوت زنان زائو در موقع زایمان به علت عدم وجود ماما را میشنیدم، مصمم شدم که این رشته را برای خود انتخاب کنم .این انگیزه وقتی در من به اوج رسید که در اعضای فامیل و چند نفر از هم کلاسی های خود دیدم که با از دست دادن مادران خود در هنگام زایمان از سنکودکی نشاط و شکوفایی خود را از دست داده و همیشه منزوی بودند.
|
 |
| درمانگاه بیمارستان پهلوی لاهیجان عکس از کیومرث صفابخش |
 |
| عکس قشنگ از همسایگان وتابلوی مطب پروانه صادقی در کوچه برق لاهیجان |
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر