| حمل کج یا پیله ابریشم با "وروره" یا زنبیل های خیلی بزرگ گیاهی علفی گالی با چانچوکج پیله ابریشم با کرم های زنده داخل آن باید هر چه زودتر باید تبدیل به نخ ابریشم بشود وگرنه کرم داخل پیله ها تبدیل به پروانه میشود وبرای خروج از پیله و تخم گذاری کج پیله هارا سوراخ میکنند و خارج میشوند و پیله هااز ارزش می افتد . تجار پیله های زنده را با ماشین های خشک کنی حرارت می دهند تا کرم ها کشته و خشک بشوند تا فرصت کافی داشته باشند و بتوانند آن هارا تبدیل به نخ ابریشم بنمایند. در روستاها پیله ابریشم را در گوشه ای خانه یا کارگاه های کوچک تبدیل به نخ ابریشم می کنند .کوره پایه بلند که بالای آن دیگ بزرگ کار می گذارند و دور تا دورش را با گل رس یا گل چوقال بالای کوره ثابت می کنند و زیر اجاق آتش چوب و ذغال دارد که آب داخل دیگ و پاتیل داغ می شود . پیله ها را در پاتیل و دیگ بزرگ که آب داغ دارد می ریزند تاپیله متورم بشوند و نخ های ابریشم پیله از هم جدابشود. باضربه زدن پیله داخل دیگ با ترکه یاچوب باریک صاف تعدادی نخ ابریشم به چوب می چسبد و تعدادی از نخ ها می کشند و آن ها بر روی چرخ چوبی کنار کوره می برند. به تدریج دور چرخ جمع آوری میکنند. داغ کردن پیله و ابریشم کشی در فضایی بسیار بد بو و تهوع آور است و برای بسیاری از آدم های دور از این کار نامطبوع است . پس مانده های انتهای ابریشم کش و باقیمانده پیله ها یا لاس را خشک میکنند تادر وقت مناسب تری بتوانند دوباره از آن ابریشم بگیرند و هر از گاهی دیگ را خالی می کنند و کرم های باقیمانده بد بو را با کیسه گونی یا زنبیل حمل و در باغات به زیر خاک می کنند. یادم هست بیشتر بین بوته های چای می ریختند تا سبب تقویت خاک باغ های چای بشود. |
