در نسخه موقت صفحه " اینجا چراغی روشن است " در باره کیومرث بازرگان و رستوران زیبا چیز های جالبی نوشته است اینجارا کلیک کنیدhttp://www.mohraz.com/inde
یکی از آن روزها که برای صرف نهار ، دنبال رستوران قابل اطمینان ( تمیز و غذای تازه و تاریخ مصرف و دغدغه های همیشگی همسرم ) می گشتیم ، کافه (رستوران) زیبا در لاهیجان ( مقابل استخر لاهیجان ) را به ما معرفی نمودند . ایام تعطیلاتی بود و رستوران بسیار شلوغ ، تا آنجا که اسم می نوشتند و نوبت می دادند . الان هم در روزهای تعطیل و نیز اوضاع به قول معروف ، High Season ، وضعیت چنین است . نوبتمان شد و وارد شدیم و دیدیم که ظاهر بسیار ساده ای دارد ، اما پرسنلش به نسبت جاهای دیگر مودب تر و تمیز تر هستند . منوی غذا را که آوردند ، دیدیم که ردیف اول نوشته ، "کباب ترش" . من تا اون موقع نخورده بودم و همسرم هم تجربۀ زیادی در این خصوص نداشت ، اما دل را به دریا زده و سفارش دادیم . جاتون سبز که خیلی خوشمزه بود و الان نیز پس از گذشت چندین سال ، همچنان اولین سفارش ما همان است . گیلانی ها به سور و ساط اطراف سفره می گویند " زرخنه " . مثل زیتون پرورده و ماست و فلفل سبز و اشپل و خیار حلقه شده با "درار یا دالار" و باقالی خام و اینها . تمام ظروفش سفید رنگ و برق تمیزی دارد . برنجش خوشمزه و کبابش نرم و بسیار خوش خوراک است . جوجۀ ترش هم دارد و مرغ سرخ کرده هم به همچنین . میرزا قاسمی هم که دیگر نگو ، یک پیش دستی براتون می یاره که نمیشه از دستش داد . قیمت غذاها نیز بسیار منصفانه است .
حالا از همۀ اینها که بگذریم ، شخصیت صاحب رستوران که در ساعتهای شلوغ ( تقریبا همیشه ) پا به پای کارمندان آنجا در حال رسیدن به مشتریان است و با این سن و سالش مثل یک کارگر کار می کند ، جاذبۀ دیگری است . آنقدر با صفا و با شخصیت است که شاید یکی از دلایل اصلی جذب مشتریانش ، همین رفتار بی تکلف و بی سر و صدایش است . آخر هر جای دیگر ، چه در سفر و چه در شهر خودمان ، رستوران می رویم ، جملۀ کلیشه ای " چیزی لازم ندارین" را یا برای خوش خدمتی و خوش رقصی و دریافت انعام و یا برای توصیۀ محترمانه به ترک میز در شلوغی رستوران و صف انتظار ، می شنوییم ، اما رفتار مجموعۀ ایشان به گونه ای است که خودمان شرمندۀ ایشان و دیگر منتظران در صف ورود شده و زودتر آنجا را ترک می کنیم .
از جاذبه های دیگر این رستوران ، عکسهایی است از گذشتۀ آن و صاحبش در جوانی و نماهایی از قدیم لاهیجان و به خصوص تابلو و ورودی همین رستوران در دهۀ 30 و 40 شمسی به دیوارهای آن آویخته است . عکس پدر مرحومشان نیز بالای سرشان پشت دخل ، نصب است .تا کنون چندین نوبت خواسته ام که یک گپ و گفتی با ایشان ( مهدی / کیومرث بازرگان ) داشته باشم و چند عکس سر فرصت از ایشان بردارم ، اما همیشه آنقدر سرشان شلوغ است که موفق نشده ام و در واقع به خودم اجازه نداده ام که مزاحم کسب و کارشان شوم . تا این دفعۀ آخر که توانستیم بالاخره عکسی از ایشان بگیریم .
در این چندین باری که میهمان سفرۀ پهن اخلاقش بوده ایم ، متوجه شده ایم که در جوانی بر و روی زیبایی داشته و بین دوستانش و اهالی محل ، به "زیبا" معروف بوده و اسم این رستوران را که قبلا کافه بوده ، "زیبا" نامیده است . کارت ویزیتی دارند و وب سایتی هم در آن به چشم می خورد که البته من اخیرا سعی کرده ام به آن مراجعه کنم ، اما باز نشده است .
شاید برای خواننده این مطلب عجیب باشد ، اما ما و برخی از افراد خانواده مان که تجربۀ صرف غذا در این رستوران را داریم ، اگر بخواهیم شیرینی ِ مثلا ماشین خریدنمان را به فامیل بدهیم ، ایشان را از تهران به این رستوران در لاهیجان دعوت میکنیم. البته که هرگاه از چیزی زیاد تعریف کنیم ، کسی که شنونده بوده و بعد مراجعه می کند ، انتظارات بیشتری دارد که برآورده نخواهد شد ، اما برای ما ، نه رستوران و نه غذا ، که صاحب رستوران است که جاذبه دارد . همین آقا مهدی / کیومرث ِ بازرگان ، معروف به زیبا .
خداوند سایه اش را بالای سر خانواده اش نگه دارد و مرامش را به دیگر کسبه و حداقل رستوران داران ، ارزانی نماید . انشاالله
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر