keyvan pandi_بخشی از لاهیجان و مسجد جامع قدیم وبازار محلی که در آن بر پا می شد. اوایل دهه چهل لاهیجان یا به لهجه شرق گیلانی "لاجون" در قرون اولیه اسلامی به همراه فومن از شهر های اصلی ومهم گیلان بود ومرکزیت بخش شرقی یا همان بیه پیش را تا شوال سال 1000 هجری ,یعنی تا پیش از حمله شاه عباس اول صفوی به گیلان و ضمیمه آن به حکومت مرکزی برعهده داشت. این منطقه در سالهای میانی قرن سوم هجری قمری، بخشی از قلمروهای جستانیان یا وهسودان بن جستان جستانی بود که پهنه گیلان و مناطق داخلی دیلم را در بر می‌گرفت. لاهیجان در سال 706 هجری قمری به دست اولجایتو فتح شد و امیر تیمور لنگ به آن لشکر کشید. پس از تیمور، سید امیر کیاو نوادگان وی –از سادات کیایی– بر شهر لاهیجان حکومت کردند. پس از سقوط حکمرانان سادات کیایی، حاکمان صفوی در این شهر حکومت کردند. از حوادث ناگوار و مهم در تاریخ لاهیجان،طاعون در سال 703 ق، آتش‌سوزی سال 859 ق و اشغال آن توسط روس‌ها در سال 1725 میلادی است. در سال 1230ق لاهیجان دچار زلزله شد و در سال 1246ق بار دیگر طاعون در آن کشتار کرد.