شایدکه هیچگاه .....زیراکه ازمیان خلوت کوچه
تاشلوغ ترین نقطه های شهر
ازکنارهزارخنجرعریان بایدگذشت
جایی دیوار
آوارمی شود
ولحظه ای کنارخیابانی
خشونت آهن
لطافت تن وجان را تسخیرمی کند
وچنین است که انسان
مانندیک گوزن پریشان
ازچارسوی
محصوردام ودانه ی مرگ است
آیا
اکنون که ابن سطوررا برای توتحربرمیکنم
ناگاه سقف آسمان فرودنمی آید
وچیزی برای تونانوشته نمی ماند
یا
وقتی که ابن نوشته
دردستهای تست
آیازمین دچارجنونی نمی شود
ودرارتعاش ناگهانی
هرآنچه راکه یافت نمی بلعد
وآنگاه
آیاتونیز
ناخوانده چیزی را
فرونمی گذاری ونمی گذری

محسن بافکرلیالستانی
برای هموطنان زلزله زده کرمانشاه