محسن بافکرلیالستانی

کجا می توانم تورادیده باشم

توکه بی شباهت ترینی

به هرآدمیزاد ونا آدمیزاد

توبایدفراسوی رویای من بوده باشی

که گاهی مرامی بری

تا افق های نارنجی رنج وبیداری شورواحساس

محسن بافکرلیالستانی

تصویر.عاشورآباددیلمان.خرداد۹۶

محسن بافکرلیالستانی

صدا

آیاصدای تونیست

که چون نسیم بهاری به هرسویی می وزد

درختان راازخواب زمستانی بیدار

وشریان هایم رابیقرارمی کند

آری صدای توست که سپیده دمان

درکوچه های محله به آرامی راه می رود

وعطرگل هاراباشبنم می آمیزد

شبانگاهان برشاخه های درختان می آویزد

ومثل باران شب های بهار

ازناودان هاسرازیرمی شود

وهنگامی که قلم به دست می گیرم ومیخواهم ازتو بنویسم

کنارم می نشیندوبرگونه ام بوسه می زند

محسن بافکرلیالستانی.اردیبهشت ۱۳۷۱

چون میوه های نورس آغازفصل ها
درکام ذوق اهل هنر نوبری کنم
تاشعرمن به آهن سردت اثرکند
بایدکه سینه رازغمت خنجری کنم
م.ب.لیالستانی

ضیافت چای وشعردر لیالستان_سی آبان ماه نود و پنج_کریم رجب زاده_احمدخویشتن دار_فرامرز محمدی پور_ محسن بافکرلیالستانی می پرورانمت به دل ودست خویش تا مطبوع مثل چای بهاره کنم ترا

می پرورانمت به دل ودست خویش تا  مطبوع مثل چای بهاره کنم ترا