 |
| Lahijan Sabz |
۱۳۹۰ اسفند ۱۹, جمعه
۱۳۹۰ اسفند ۱۸, پنجشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۱۵, دوشنبه
.jpg)
.jpg)
| در باب بي اهميتي اسكار |
.jpg) 1  - با اينكه من بدون واهمه از فرهنگ مبتذل ضدنقد كه هر انتقادي را به فيلمنامه، كارگرداني و افق معنايي كار فرهادي به حسود نسبت مي‌دهد و مي‌خواهد چشم حسود بتركد، ضمن مهم دانستن اعتقاد دارم، اين فيلم فارغ از ايراداتش نبوده و نيز فضاي ليبرال غرب و چالش‌هاي خاورميانه‌يي و سياسي امريكا را بي‌اثر در موفقيت كنوني‌اش نمي‌دانم، با آن همه از اينكه فيلمي را مهم‌اش دانسته‌ام و موفقيتي جهاني داشته، از ته دل شادمان بودم. 2- من هرگز به سينماي هاليوود- در اكثر موارد- و درست نپردازي هاليوودي و به ويژه جايزه اسكار، اهميتي نداده‌ام. خصوصا براي نسل ما، اسكار نشان نمايش ارزان‌مايه سرمايه‌داري بود و رويافروشي و تامين سود سرمايه به وسيله سرگرمي و فريب و تعطيل تفكر. ما عاشق سينماي اروپا، تئورئاليست‌ها و موج‌نويي‌ها عاشق برگمن، برسون، رولمي، روسليني، رنه، گذار و... بوديم.و امروز برايم تنزل سليقه زيبايي‌شناسي و ابتذال رسانه‌يي است كه سبب مي‌شود منتقد هفت‌خط در كمال بي‌دانشي، نماهاي ثابت فيلم «شيرين» كيارستمي را مسخره كند. اين جهل تا آنجاست كه ما يك تابلو آبستره موندريان را كه از چند مربع ساده تشكيل يافته اما نشان عالي آفرينش و تركيب‌بندي انتزاعي است، با كار كلاسيك رامبراند مقايسه كنيم و چون آن «سايه‌روشن»ها را ندارد به سخره‌اش بگيريم. عدم درك اهميت نماهاي ثابت فيلم «شيرين» و پشتك وارو نزدن دوربين تا همين حد استهزاآميز است و مهوع و نشان آن كه چگونه نقد رسانه‌يي ما در مسير يك پوپوليسم ناچيز رسمي و مد روز به جاي ارتقاي سليقه مردم، در مسير سقوط آن با ميانمايگي‌هاي نقد تلويزيوني، بس ساعي است!با همه اينها در اين روزگار اغتشاش و نفي نقد كه حتي سينمايي‌نويسان روزنامه‌ها براي خودنمايي، با قطعيت و مطلقيت نقد را نفي مي‌كنند و نوشته‌هاي بي‌مايه خود يا حتي نقدهاي بسيار ابتدايي ديويد تامسون و دبورا يانگ را كه صد بار از نقدهاي ايراني درباره «جدايي...» سطحي‌تر و پرحاشيه‌ترند، بر سر نقد مي‌كوبند... من فقط خواب مي‌بينم. |
۱۳۹۰ اسفند ۱۴, یکشنبه
۱۳۹۰ اسفند ۱۳, شنبه
۱۳۹۰ اسفند ۱۲, جمعه
موسم فصل ربیع و بوی باران ميرسد فصل یاییزان شد و فصل بهاران ميرسد سوز و سرمای زمستان و نفیر باد دی میرود آهسته و وقت گلستان ميرسد بوی وصل غنچه ی خندان همی آید به گوش اندک اندک نوبت هجر زمستان ميرسد نغمه ی شاد نسیم عشق و عطر نو بهار از دم شط العرب تا مرز گیلان ميرسد مژده ای دل ِ فصل بیداد خزان بر باد رفت موسم نغمه سرایی هزاران ميرسد ای دل آشفته ی غمدیده بیتابی مکن مژده ای آمد که وقت وصل جانان ميرسد دلبرا ِ بیوسته شادان باش و سرخوش همچو «شمع» شاهد ماه بهاری شاد و خندان میرسد شمع کیانی
خزه تی تی بوده خلی دار طبل و شيپور بهار باغَ مِن جار بزه خزه از خؤ ويريسَه علف از خؤ ويريسَه گلِ شيپوری خو شيپوره بزه کوتکوتو عطره بدَ کی خوته ؟ کی ايسَه ؟ کی بوشؤ ؟ کی بمَه ؟ بيست و يک روز ديگه اَمه همسايه خؤنه تخم مورغؤن شيکينن جوجه مورغؤن در اَنن می ديلی خأنه اَمه مرغؤن توخمَ بيسيار بوکونن ماشين جوجه کشی خوار بوکونن می ديلی خأنه اَمه خونه همِه خونه ببون هر رو بهار ولی افسوس کی ايبار قرض اَمه خؤنه ايسَه بانکِ رهنی خو دوته دسته بنَه می پِر سر هر چی کؤنةم نشَنه می مأرِی حوضَ کنأر ناله کؤنه يا ابوالفضل رشيد! خزه از ای سر ديوار حيأط شَنه تا او سر ديوار حيأط خزه خسته نبَنه گل شيپوری خو شيپوره بزه کوتکوتو عطره بدَه کی بوشو ؟ کی بمَه؟ کی خوته؟ کی ايسَه؟ میم الف راما محمد امینی
خزه
تی تی بوده خلی دار
طبل و شيپور بهار
باغَ مِن جار بزه
خزه از خؤ ويريسَه
علف از خؤ ويريسَه
گلِ شيپوری خو شيپوره بزه
کوتکوتو عطره بدَ
کی خوته ؟
کی ايسَه ؟
کی بوشؤ ؟
کی بمَه ؟
بيست و يک روز ديگه
اَمه همسايه خؤنه
تخم مورغؤن شيکينن
جوجه مورغؤن در اَنن
می ديلی خأنه اَمه مرغؤن
توخمَ بيسيار بوکونن
ماشين جوجه کشی خوار بوکونن
می ديلی خأنه اَمه خونه
همِه خونه ببون هر رو بهار
ولی افسوس کی ايبار
قرض اَمه خؤنه ايسَه
بانکِ رهنی خو دوته دسته بنَه می پِر سر
هر چی کؤنةم نشَنه
می مأرِی حوضَ کنأر ناله کؤنه
يا ابوالفضل رشيد!
خزه از ای سر ديوار حيأط
شَنه تا او سر ديوار حيأط
خزه خسته نبَنه
گل شيپوری خو شيپوره بزه
کوتکوتو عطره بدَه
کی بوشو ؟
کی بمَه؟
کی خوته؟
کی ايسَه؟
میم الف راما
محمد امینی
۱۳۹۰ اسفند ۱۱, پنجشنبه
موزه میراث روستایی گیلان _ رشت سراوان اول جاده فومن
 |
| Museum Of Guilan's Villages_Guilan Rasht Saravan Park_ عکس محمدرضا توکلی |
.jpg) |
Museum Of Guilan's Villages_Guilan Rasht Saravan Park.http:// عکس محمدرضا توکلی
|
1
 |
| قدیما ساختن بستنی کار مشکل و پر زحمت وکاملآ دستی بود ، زمستان ها برف و یخ ها را جمع آوری و در چاله های عمیق " برف چاه "که از همه بزرگترش نزدیک رودخانه لاهیجان بود که الآن کارواش رضازاده شده است ذخیره میکردند و روی انرا با شاخ وبرگ گیاهان میپوشاندند و بیشتر از گیاه کرف که یک نوع سرخس است و بوفور در گیلان فراوان است استفاده میشد. فصل گرما با اره و کلنگ برف و یخ میبریدند و برای ساختن بستنی استفاده میکردند و یخ با تکه های نمک در چلیک های چوبی که وسط آن ظرف فلزی استوانه ای دربدار که دستگیره چوبی داشت میریختند وظرف بستنی را میچرخاندنند تا بتدریج گرمای مواد بستنی گرفته میشد و مواد یخزده و بستنی آماده میشد .بستنی فروشی دوره ما مرحوم اصفهانی بود که آدم بسیار تمیز و با اخلاقی بود که بعدآ به پسرش مهدی واگذار شد ویکی هم حاجی آقا عارفی بود که چرخ داشت و بستنی را در قندان بلوری پایه دار میریخت و معمولآ طعم گلاب و ثعلب طبیعی میداد و از هم زیباتر و اشتها آورتر شربت خوشرنگ زرشک بود که روی بستنی میچکاند. باکوبیدن برف و یخ در کیسه های پارچه متقالی و چکش و بکوب های پهن چوبی تکه های خردشده برف و یخ را با شربت های رنگی در ظروف بلوری مخلوط وبه مشتاقان بستنی یخی عرضه میکردند و ظروف بلوری در آّب سطل های حلبی شسته شومیدادنند و بازهم از آنها استفاده میکردند و اصولا لوازم یکبار مصرف متداول نبود
Museum Of Guilan's Villages_Guilan Rasht Saravan
عکس محمدرضا توکلی
|
 |
| Museum Of Guilan's Villages_Guilan Rasht Saravan Park_Guilankhan and his brother _ عکس محمدرضا توکلی |
 |
| بهترین ایام بازدید از موزه میراث روستایی گیلان نوروز است |
 |
| Live music (sorna) _ Museum Of Guilan's Villages_Guilan Rasht Saravan Park.عکس : محمدرضا توکلی |
 |
| خانه محتشم طلب روستای گشت_فومن _موزه میراث روستایی گیلان_ساخت بنا حدود1200هجری شمسی |
اشتراک در:
پست‌ها (Atom)