ه‍.ش. ۱۳۹۰ آبان ۵, پنجشنبه

نمای داخلی مقبره شیخ زاهد گیلان در شیخانبر لاهیجان

نمای داخلی مقبره شیخ زاهد گیلان در شیخانبر لاهیجان



"تشرف"

با خانه ها و خیابانها

کوچه ها و میدانهاش

در آغوش من است.

لاهیجان

ایستاده ام بر مزار شیخ زاهد گیلانی

بوی باغ های چای را می مالم به تنم

شاخه های درخت انار

بر شانه های من است

انگار برگپوش شده ام

در خرقه ای گیاهانه

زنبیلی پر از پیله های ابریشم

دور می شود بر استخوان کتف یک گیله مرد

و پروانه ای در پیله من

این شهر پیر می شود

با رویای ابریشم

استخر لاهیجان

استخر و افسانه

استخر و میعادگاه مرغابی عاشق

ملحفه ایست آبی و خیس

روی تن برهنه مهتاب

نبض کارخانه های برنج

آهسته می زند روی مچ دستهای من

با همین دستهاست که می گویم

-سلام همشهری

و بوی کلوچه می دهد

مردمانی که می گویند"علیک سلام"

از خدا پنهان نیست

چرا پنهانش کنم از تو

آقا شیخ زاهد گیلانی!

سیاهپوش قهوه خانه ای هستم

که در مسیر راه کمربندی

دور لاهیجان روزی مرد.

همین طور سیاه پوش آینه ای

که جیوه اش روزی ریخت

سیاهپوش قالیچه ای

که در مغازه سمساری است
بله آقا،آه،آقا
آقا شیخ زاهد گیلانی. بیژن نجدی

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر